آری این چنین شد که عشق سودای دل به سر داد

عشق

در میان همه ی دلها تنها شد.

دلهایی که خود را از عشق نمی دانستند

غافل از آنکه دل بی عشق زنبوری بی عسل است

آری این چنین بود و خواهد شد همیشه ی دنیا

عاشقان همه رفتند

گناهشان دانستن بود اگر نمیدانستند ، بودند و زندگی جریان داشت با آنها

گرچه اینک نیز جریان دارد اما جور دیگر

پس باید که ندانیم یا اینکه بدانیم و  ندانند که میدانیم

اگر دانستیم باید منتظر سرنوشت داننده ها بنشینیم

اگر دانستن سرنوشتش این است همان به که ندانیم........

شاید که تا آخر قصه بمانیم.

تو گویی دنیا نیز  همانند ما مردم خسته است ازین به حرمتیها.

خسته است ازین بی مهری ها.

رانده شده از همه چیز و همه کس.

آری دنیا را چه دیدی شاید این بار دیگر از وسط دو نیم شود.

شاید شاید زمان آن رسیده باشد که دیگر این فاصله بین انسانها را از بین ببرد.

شاید هم  خود را خلاص کند از دست این مردمان بد .

معلوم نیست چه به سر این دنیا  امده  که  وارونه گشته.

این وارونگی را  چه شده که بلا بر سر دنیا اورده؟

آدمها  همه روزگارشان به سیاهی  نشسته.

آدمها  همه روزگار همدیگر  را سیاه کرده اند.

آدمها  روزگار خود را هم سیاه کرده اند.

آدمها  همگی سیاه شده اند.

آدمها  آدمها  ........

( از وبلاگ :  www.khatereee.blogfa.com )

--------------

--------------------  این بار  دل  هوای  دیگر  در سر دارد.

----------------------  هوای بی کسی.

.........   میدانم تو دیگر مرا از یاد خواهی برد آرام آرام ..........میدانم      

........   میدانم چه بر سرم خواهی آورد تنها خواهم ماند......میدانم        

.......   میدانم دلم  دریایی از خون  خواهد  شد  خون.........میدانم          

.......  و این را هم میدانم خدا نیز مرا فراموش خواهد کرد....میدانم             
..........   میدانی آخر چه خواهد شد در اخر کسی همچو من .....این را هم میدانم